اسماعیل آذر، استاد ادبیات فارسی در حاشیه آیین گشایش بارگاه شمس تبریزی در خوی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا با تاکید بر ضرورت بازخوانی نسبت میان شمس و مولانا، اظهار کرد: مولوی در شمس چه دید که دگرگون شد؟ چه دید که به مولوی تبدیل شد و چه در شمس بود که امروز تمام دنیا به سوی او و اندیشه‌اش روی آورده است؟

او با بیان اینکه جایگاه شمس تبریزی را نمی‌توان فقط در پرتو شهرت جهانی مولانا ارزیابی کرد، افزود: شمس در برخی وجوه شخصیتی و فکری، نه‌تنها در سایه مولانا قرار نمی‌گیرد، بلکه می‌توان جایگاه او را از جهاتی بلندتر و برجسته‌تر دانست، همان‌گونه که در ارزیابی نسبت میان یک هنرمند و اثری که از او به یادگار مانده است، نباید همه عظمت را به محصول نهایی نسبت داد و سرچشمه‌های آفرینش و تحول را نادیده گرفت.

این استاد ادبیات فارسی با اشاره به شخصیت علمی، ادبی، عرفانی و کلامی مولانا پیش از دیدار با شمس، خاطرنشان کرد: مولانا پیش از شمس نیز شخصیتی بزرگ، دانشمند، شاعر، عارف و متکلمی برجسته بود، ازاین‌رو، اهمیت شمس را باید در نسبت با چنین شخصیت ممتازی فهم کرد. مسئله اساسی آن است که این مواجهه چگونه افق‌های تازه‌ای پیش روی مولانا گشود و چه تحولی در جهان درونی، تجربه عرفانی و شیوه بیان او پدید آورد.

اسماعیل آذر، شمس تبریزی را یکی از کلیدهای بنیادین فهم تحول فکری و معنوی مولانا دانست و بر ضرورت توجه مستقل به شخصیت و جایگاه تاریخی و عرفانی او تاکید کرد.

گشایش بارگاه شمس؛ نماد پایداری فرهنگ ایران در روزگار بحران

این استاد ادبیات فارسی در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به شرایط دشوار ناشی از جنگ و بمباران و فشارهای تحمیل‌شده بر جامعه ایران، بر اهمیت برگزاری رویدادهای بزرگ فرهنگی در چنین مقاطعی تاکید کرد و گفت: اگرچه زیر شعله‌های باروت سرخ بودیم، اگرچه بمباران دشمنان آمریکایی ـ صهیونیستی را تحمل می‌کردیم و این شرایط بر ما تحمیل شده بود و فرزندان، خاندان‌ها و خانواده‌های ما جان می‌سپردند، اما همچنان فرهنگ خود را حفظ کردند.

او با اشاره به معنای فرهنگی و اجتماعی برگزاری آیین گشایش بارگاه شمس تبریزی در خوی، این رویداد را در چنین شرایطی مایه امید و خبر خوش برای ایرانیان دانست و بر اهمیت تداوم حیات فرهنگی جامعه، حتی در میانه بحران‌ها، تاکید کرد.

انتهای پیام/